So onthou ek Brakspruit. Vlae dowwe herinneringe kom soms terug. Die val van Verwoerd se bruin-wit gevlekte nek af tot in die krip. My driewiel ekspedisie dorp toe omdat ek nie saam vendusie toe kon gaan nie. En die verraad van die buurman wat met sy bakkie by my gestop het op die grondpad en aangebied het om my saam te neem vendusie toe en my toe by die huis gaan aflaai het. My verontwaardiging daaroor. Besoeke aan die landerye in die bakkie. En aan die slaap raak op die voorsitplek in die lui wintersonnetjie terwyl my pa sy loop deur die landerye loop. Koue koffie uit ‘n fles. Vandag nog bring die smaak van koue koffie daardie herinneringe in ‘n flits terug.

En om een of ander rede onthou ek die sandsteen hoeksteen van die plaashuis. Geen idee waarom daardie een stuk sandsteenblok in my geheue bly vassteek nie. Miskien is dit omdat daar die fondament gelê is van wie ek is. En dat daardie stuk sandsteen my fondament en hoeksteen simboliseer.

Sy sussie is sowat ‘n jaar gelede gediagnoseer met kanker en om haar te motiveer het hy besluit om saam met haar hierdie anti-kanker dieët te volg. Sy is intussen oorlede, maar hy is nog steeds veganisties. Soos hy verduidelik hou hy dit vol deels uit respek vir haar en deels omdat dit gesond is. Hy het in die tyd byna 25 kg verloor en lyk baie goed.

Hy is nie veganis omdat hy die diere jammer kry nie. Volgens hom is hulle daar om geëet te word deur die nie-veganiste soos ek. Ek is self ook baie lief vir diere. Veral met ‘n goeie sousie en ‘n lekker glas wyn.

Maar, na ek die naweek weer lank met hom gesels het het ek besluit om ook ‘n bietjie minder vleis te eet. Ek is nog nie oortuig daarvan nie, maar baie slim mense sê dat te veel vleis nie goed is vir mens nie. Daarom het ek en Maraai besluit om een aand in die week geen vleis te eet nie. ‘n Soort meatless Monday. Ons het gisteraand begin. Ek sal beslis moet gewoond raak hieraan, maar ek is seker as ek dit lank genoeg doen sal dit later nie meer so moeilik wees nie.

Gisteraand se syskaart: Lekker vars groente, net skrik gemaak in kookwater, rys met ‘n lekker sousie, ‘n groot slaai met vars tamaties, slaaiblare, Feta kaas en stukkies avokado deur en ‘n groot stuk gebraaide hoender.

Sy is dood aan die gevolge van longkanker. Sy het haar lewe lank soos ‘n skoorsteen gerook.  As hierdie stelling jou noop om ‘n waarde-oordeel te vel hou maar dadelik op met lees want ek gaan jou teleurstel. Hierdie is nie ‘n sede-preek oor die gevolge van nikotien nie. Dit is ‘n eerbetoon aan die mees onmerkwaardige persoon wat ek nog ontmoet het. Almal van ons verdien om onthou te word. Maak nie saak hoe onmerkwaardig nie.

Van Johanna is min bekend. Haar kollega’s weet dat sy ‘n tyd lank in Griekeland gewoon het, maar met die siekte van haar moeder het sy teruggekom Nederland toe. Na die dood van haar moeder en haar hond was Johanna sielsongelukkig en dit het nie beter geword nie. Vriende het sy nie gehad nie en kontak met familie, wat sy ongetwyfeld het, ook nie. Die enigste mense waarmee sy kontak gehad het was haar kollega’s en dan slegs in werkstyd.

Ek het haar ontmoet tydens ‘n werksfunksie van die maatskappy waarvoor Maraai werk. Sy was vaal. Maar dan in letterlike sin. Vaal hare, vaal lippe, vaal vel en selfs haar stem was vaal van die skorheid van stembande wat veertig jaar lank in nikotien geweek is. Haar oë was vaal en hartseer en ongelukkig en haar handskud sag en weifelend. Sy was in alle opsigte die mees onopvallende persoon wat ek nog ontmoet het.

Johanna het altyd al siek gelyk en haar kollega’s het gespekuleer oor wat fout kan wees. Maar sy was so geslote dat niemand ooit naby genoeg aan haar kon kom nie. Totdat sy ‘n paar maande gelede gediagnoseer is met kanker. ‘n Kanker wat al van haar longe tot in haar kliere, haar bene en selfs so ver as haar brein versprei het. Sy het aanhou werk want tuis was daar vir haar niks anders as stilte nie en die dood wat geruisloos agter haar aangeskuifel en langs haar op die bank gaan sit het. Sy was nog steeds geslote en niemand het werklik geweet hoe dit met haar gaan nie. By die werk het sy nie oor haar siekte gepraat nie en aangegaan asof daar niks fout was nie. Die enigste teken van agteruitgang was dat haar besoeke aan die werk steeds meer sporadies geword het.

Twee weke gelede is sy plotseling oorlede. Haar dood was soos haar lewe. Onmerkwaardig. Die begrafnis was ingetoë, baie klein en, soos Johanna, onmerkwaardig. Die grootste groep besoekers by die begrafnis was haar kollega’s. ‘n Neef wat by die selfde maatskappy werk is deur Johanna se direkte kollega’s vertel van haar siekte en dood. Daar was ‘n bietjie familie by die begrafnis en Klaas in sy rolstoel. Hy was emosioneel en baie hartseer. Maar die res van die aanwesiges se oë was droog. Haar baas het ‘n toespraak gehou en Klaas het ‘n paar woorde gesê, maar sy emosies het hom oorweldig en hy kon nie verder praat nie.

Na die kort seremonie is sy begrawe. En dit was dit. Die kollega’s is terug werk toe, die familie het teruggekeer na waar hulle vandaan gekom het en die saaltjie waar die seremonie plaasgevind het is opgeruim vir die volgende begrafnis wat die middag sou plaasvind. Al wat oorgebly het was Klaas in sy rolstoel en ‘n verlepte wit lelie wat op die vloer agtergebly het. Die skoonmakers het hom gemis. Een blaartjie is platgetrap deur ‘n skoen.

Wat verby is is verby, die tyd om te gaan het gekom en die skerwe en splinters van die afgelope jaar word stadig deur ‘n kosmiese wind verwaai deur die heelal van menslike herinneringe. Ons probeer dit soms desperaat in ons hande vas te gryp en teen ons bors te druk, maar soos sand stroom dit weg deur ons vingers. Die meeste wat ons oorhou is ‘n paar korreltjies wat in die palm van ons hand bly lê. En as jy met jou oë knip gryp ‘n windjie dit en waai dit vir ewig weg.

Al die skerwe en brokstukke van die afgelope jaar lê in ‘n groot hoop agter ons en die beste wat ons daarvan kan maak is om te probeer om vir ‘n kort rukkie aan die mooies vas te hou en die slegtes so vinnig moontlik te laat wegwaai. As ons die brokkies op die regte manier by mekaar rangskik kan ons nog ‘n tydjie geniet van mooi herinneringe, maar die skuurpapier van tyd doen selfs daarmee sy geduldige werk. Dit word dowwer en valer en gryser totdat dit slegs as ‘n vaal vlekkie op die agterkant van ons siel oorbly. ‘n Dowwe spikkel waar eens ‘n hele palet aan kleurige, geurige herinneringe was.

En so hardloop ons struikel-val deur die lewe in die wete dat die skurende werking van tyd ook ons lot is. Ons sal stadiger en stadiger hardloop tot op die dag dat ons struikel en ons die onvermydelike kap van die byl nie meer kan voorbly nie. Dan word ons lewens deur die tand van die tyd verorber en skuif hy sy groot grys lyf oor ons heen sodat ons in die stof agterbly. Waar ons deel sal vorm van die herinneringe van andere en mettertyd as ‘n vaal spikkel in die vergetelheid sal verdwyn.

Maar voordat dit gebeur lê ‘n nuwe jaar soos ‘n maagdelike skildersdoek wit voor ons. Die dowwe lyne en kontoere wat ons daar sien is ‘n illusie van ons gees wat probeer om die komende jaar in ‘n herkenbare patroon te giet. Wat graag deur die tyd verbryselde herinneringe in die nuwe jaar weer tot lewe wil wek. Langs ons staan ‘n palet met ondenkbaar baie kleure en in ons hand die kwas waarmee ons die doek kan beskilder.

Dit is ons eie keuse of ons binne die voorgetekende dowwe lyne en kontoere wil bly en of ons uitbundig daaroorheen wil skilder met die helderste, felste kleure wat ons kan meng op ons palet. Ons kan kies om slegs met skakerings van grys en swart te werk of ons kan die son en die hemel en die maan en die sterre gebruik om lig en kleur aan ons nuwe skildery te gee. Dit alles in die wete dat tyd ook hierdie skildery sal vermaal tot die pulp waarmee ons lewens gevorm is.

En  elkeen van ons maak sy eie keuse. Aangejaag deur die ewige tik-tak-tik-tak begin ons almal te skilder.

Sommige van ons verwoed en wild met lang hale van die kwas, asof dit die laaste skildery is wat ons ooit sal maak.

Ander van ons stadig, kalm en rustig met vaste hand, asof dit die laaste skildery is wat ons ooit sal maak.

geel en bottervet

laag deur sneeubewitte boomtakke

oor witgeskrikte sneeuland lê….

hoor ek die roepstem uit die skaduland

wat trek aan my siel

en pluk aan my hand

om in swart-wit bosse my spoor te gaan hardloop

te huil soos ‘n wolf en wild te wees….

my band met die kosmos te vier

op hierdie vreemde manier

en ek sal lyk soos ‘n honger spook

en klink soos ‘n vals klavier

maar ver van stad se rook

maan op my gesig

sterre in my oë

lag in my mond

sal ek veertjielig soos ‘n skadugees

kaal tone in mosgrond

weer die kind kan wees….

Net voor ek vrek van die koue.

Terwyl hy vir my gewag het het hy ‘n wit deken oor die tuin geweef. Hardgevriesde spinnerakke hou struike aan mekaar vas. Die vensters van die kar het ‘n klipharde lagie van sy koue asem op en dit kos ‘n paar minute se harde krap om dit af te kry. Die lug is vuilpienk en deurkruis met vliegtuigstrepe. ‘n Sluierwolkie van suiwer goud het teen die horison vasgevries en ‘n dun miskombersie lê laag oor die wit landskap. Koperkleurige stoom  slaan op van skape se rue wanneer die eerste sonstrale huiwerig oor hulle streel. In die kanale lê die eerste dun lagie ys en die komende naweek word die eerste sneeu van die seisoen verwag. Koning winter is hier.

Ek en my ou vriend het eintlik ‘n liefde-haat verhouding. As hy ‘n tyd lank nie sy gesig gewys het nie begin ek hom selfs al ‘n klein bietjie te mis, maar wanneer hy kom kuier hy so verskriklik lank. Hy bring elke jaar vrolik tyding van ‘n mooi tyd wat aanbreek, groet jou elke oggend getrou by die deur, maar sodra die lekker dae verby is bly hy mistroostig en klam om die huis hang. Hy dring homself in elke krakie van jou menswees in en gaan lê soos ‘n nat kombers oor jou gemoed. Teen die einde van Januarie vervloek ek hom en probeer hom met geweld weg te jaag, maar hy bly soos ‘n bang hond terugkruip en sluip dan onder die voordeur in waar hy homself in die voorportaal versteek. Om aan jou bene vas te klou as jy verbystap.

Laat in Februarie skud jy al jou kop in ongeloof as jy sien hoe vashoudend die ou is. Dan is jou sinne al verdoof van die koue en jou stem vries sigbaar voor jou in die lug voordat hy krakend grond toe val. Die eerste sneeuklokkies het al teen die einde van Januarie geblom, maar hy het hulle al lankal woedend vertrap. Hy probeer witvoetjie te soek met kristalwit sneeu wat hy soos versiersuiker oor alles strooi en vir ‘n kort tyd verdryf die wit die swart uit jou siel, maar dan word alles weer gewoon….gewoon koud. Karre gly en slinger soos dronkaards oor die paaie en ‘n eenvoudige uitstappie met die fiets het ontaard in ‘n dans met die dood.

Hy het gekonkel met die son en die maan. Maanverligte nagte gebruik hy om deur die tuine te sluip en sy harde wit spoor van dood op alles agter te laat. Op helder sonskyndae gly hy geluidloos deur die strate soos ‘n gees wat jy net kan sien as jy op hom blaas.

Teen middel-Maart steek die eerste krokusse skamerig hul pers koppies deur die grond, gevolg deur die bottergeel narcisse wat halstarrig verset bied teen sy koue geweld. En stadigaan, êrens in April begin die dae langer te raak en die son meer warmte te bring. En dan sien jy dat hy sy koue lang vingers stadig terugtrek. Die ys op die kanale begin smelt, die voëls begin terugkeer van hul eksotiese vakansiebestemmings en die blomme bars uit die grond soos kinders na die laaste skoolklok. Dan kom die lewe terug in my hart en met ‘n glimlag neem ek afskeid van my vriend. Dankie dat jy gekom het, dit was lekker en ons sien jou volgende jaar weer.

En hy sê totsiens met ‘n laaste venynige klap van sy ysige lang sweep voordat hy druipstert terugtrek na die verre noorde toe; Daar êrens waar dit altyd koud is en hy homself sal opkrul in ‘n geheime gletser. Met ‘n hartseer sug draai hy een keer in die rondte voor hy sy koue snoet in sy ysige stert indruk vir sy winterslaap. En dan droom hy sy ysige drome van my.

• Volgens die binnelandse inligtingsdiens (AIVD) het die dreiging wat uitgaan van militante regs-ekstremistiese groerings in Nederland in die afgelope drie jaar gehalveer. Die dreiging vanuit regs-ekstremistiese kringe is gering, stel die AIVD. Die AIVD maak ‘n onderskeid tussen ekstreem-regse organisasies en regs-ekstremistiese groeperings. Ekstreem-regse organisasies kenmerk hulself met zenofobiese of nasionalistiese gedagtegoed, maar ywer op ‘n demokratiese manier vir die bevordering van hulle doelstellings. ‘n Voorbeeld van ‘n ekstreem-regse groep in Nederland is die organisasie Voorpost wat stry vir die hereninging van Nederland en Vlaandere. Regs-ekstremiste daarenteen is groepe en organisasies wat op nie-demokratiese maniere te werk gaan om hul doelstellings te bevorder.

• Tanja Nijmeijer wil nie gered word nie en “sal bly veg tot die oorwinning of die dood”. Dit verklaar die Nederlandse FARC-strydster in ‘n onderhoud met ‘n Colombiaanse joernalis. In 1998 het Tanja Colombia toe gegaan om daar as onderwyseres te werk, maar die sosiale ongelykheid in Colombia het haar so aangegryp dat sy by die FARC aangesluit het.By ‘n aanval op ‘n FARC-kamp in 2007 is Tanja se dagboek gevind. Dit was die eerste aanduiding dat sy by die FARC aangesluit het. Sy werk as instrukteur en vertaalster vir die FARC. ‘n Aantal weke gelede is ‘n kamp waar Tanja werksaam was gebombardeer deur die Colombiaanse weermag.  Gerugte was dat sy omgekom het by die bombardement, maar dit blyk agteraf nie waar te wees nie.

• Minister Opstelten van Veiligheid en Justisie wil die omstrede boetekwota van die polisie so vinnig as moontlik laat afskaf. Hy het in ‘n brief aan die polisiekorpse in Nederland geskryf dat hulle onmiddelik die praktyk moet stopsit. Die minimum kwota boetes wat polisiemense in ‘n jaar moet uitksryf is vir die regering ‘n doring in die oog, stel Opstelten. Dit lyk asof die enigste doel van ‘n boete is om aan die kwota te voldoen, terwyl die eintlike doel moet wees om oortredings te bestraf, volgens Opstelten. Die parlement is al langer ongelukkig met die boetekwota en ook polisievakbonde is al enige tyd ongerus oor die stelsel.

• Die polisie het in ‘n loods by Snakkerbuuren naby Leeuwarden op 7000 kilogram onwettige vuurwerk afgekom. Volgens die polisie in die noorde van die land is dit een van die grootste vangste van onwettige vuurwerk in jare. Daar was sprake van ontploffingsgevaar. In die loods langs die vuurwerk het suurstoftenks en ‘n brandstoftenk gestaan. Na ‘n anonieme oproep het die polisie op die snelweg A32 ‘n man van 68 gearresteer. Hy het die polisie na die loods gelei waar ‘n vrou en twee ander mand aanwesig was. Al drie is gearresteer, maar die vrou is later weer vrygelaat.

• Drie Nederlanders het omgekom in ‘n vliegtuigongeluk op Kuba. 61 Passassiers en sewe bemanningslede is dood nadat die passassiersvliegtuig neergestort het naby Guasimal in die middel van Kuba. Dit was een van die laaste vlugte voordat die orkaan Tomas Kuba sou bereik. Ooggetuies het gemeld dat hulle ‘n bol vuur in die lug gesien het, waarna die vliegtuig geval het. Dit is onduidelik of die weer ‘n rol gespeel het by die ongeluk.

• Drie Amerikaanse seuns wat in 2008 deur hul vaders ontvoer is uit Kalifornië is in Nederland teruggevind. Die seuns is nou 11,12 en 14 jaar oud. Hulle vaders is broers van Siriese afkoms. Die manne het hul kinders nie na hul vrouens teruggebring na ‘n besoek nie en by ondersoek van hul huise het geblyk dat hulle haastig gevlug het. Hulle het met die kinders na Griekeland gevlug en die Amerikaanse polisie het vermoed dat hulle daarvandaan na Sirië vertrek het. Die Nederlandse polisie het met hulp van die FBI agtergekom dat die manne met valse name in ‘n asielsentrum in Dronten was. Die mans is gearresteer en word waarskynlik aan die VS uitgelewer. Hul ouers in Griekeland is ook gearresteer op verdenking van betrokkenheid by die ontvoering,. Die seuns is met hul moeders herenig.

• Die Nederlandse hulpverlener wat in Afghanistan ontvoer is werk vir die internasionale hulporganisasie Streams Afghanistan. Die organisasie word deur verskillende internasionale fondse ondersteun. Die man werk in die Miracle Centre in die stad Taloqan in de noordelike provinsie Takhar. In die Miracle Centre word gestremde kinders behandel en hul ouers begelei.Die informatie oor die organisatie is intussen van internet gehaal. Die ministerie van Buitelandse Sake doen in verband met die veiligheid van die Nederlander geen mededelings oor sy identiteit. Die minister van Buitelandse Sake Uri Rosenthal het bekend  gemaak dat geen losgeld betaal sal word nie.

• Vriend en vyand het die nuwe premier Mark Rutte gekomplimenteer met sy vriendelike, oop houding tydens die openingsdebat oor die regeringsverklaring. Die enigste punt van kritiek was sy hantering van die dubbele-paspoort kwessie van onderminister Veldhuijzen van Zanten. Sy het ‘n Sweedse en Nederlandse paspoort. Rutte het gesê dat as sy ‘n Turkse paspoort gehad het dit ‘n probleem sou kon veroorsaak het, maar die feit dat sy ‘n Sweedse paspoort het het geen probleem gevorm nie. Sy redenasie is dat die Turkse owerheid aktief inmeng met hulle burgers in die buiteland terwyl daar vanuit die Sweedse regering geen sprake van is nie. Die opposisie het fel gereageer op hierdie stelling.

• Vir die vierde jaar na mekaar mag Armin van Buuren homself die beste DJ ter wêreld noem. Dit is ‘n opmerklike prestasie, want nooit vantevore het dit voorgekom dat dieselfde DJ vier jaar na mekaar die toekenning wen nie. Van Buuren vind die titel ‘n beitjie oodryf. “Miskien populêrste, maar nie die beste nie.” was sy reaksie. Die Engelse musiektydskrif DJ-Mag publiseer jaarliks die lys met die beste DJ’s van die wêreld. Van Buuren is beskeie, hy het verwag dat David Guetta sou wen. In die toptien lys van beste DJs kom drie Nederlanders voor.

• ‘n 37-jarige man is op Terschelling deur die polisie gearresteer omdat hy ‘n groot hoeveelheid vuurwerk in sy kar op die veerboot na die eiland toe vervoer het. In sy kar het die polisie elf dose gevind met daarin 190 kilogram swaar vuurwerk. Die polisie op Terschelling het geweet dat die man met die veerboot sou aankom en het hom in die hawe opgewag. Hy kon direk met die boot weer terugkeer na die vasteland toe. Hy kan tot ‘n swaar boete of tronkstraf van ses jaar veroordeel word as hy skuldig bevind word.

• Veeartse vind dat nog voor die winter begin in die Oostvaardersplasse wild uitgeskiet moet word. Om te wag tot die diere verswak is van die honger is volgens hulle nie menslik nie. Die gebied in Flevoland is te klein vir die wild wat daar leef. Omdat die diere nêrens anders heen kan gaan op soek na voer tydens die wintermaande nie nie is daar geen sprake van vrye natuur nie. Daarom is die mens moreeel verplig om in te gryp. Elke winter ontstaan beroering oor diere op die Oostvaardersplasse wat van die honger doodgaan, terwyl natuurbewaring weier om in te gryp.

• Skrywer Harry Mulisch (83) is oorlede. Hy was die laaste oorgeblewene van die “Groot drie”, na die dood van Gerard Reve en W.F. Hermans. Mulisch was een van die bekendste Nederlandse skrywers van die twintigste eeu. Hy het meer as tien romans geskryf en tientalle ander boeke. Hy was naas skrywer ook digter en teaterskrywer. Sy boeke is in allerlei tale vertaal. Van sy bekendste werke was “De Aanslag”, waarvan die verfilming in 1987 ‘n Oscar gewen het en “De ontdekking van de hemel” wat drie jaar gelede uitgeroep is tot beste Nederlandstalige boek van alle tye. Mulisch self het altyd gevind dat sy werklike leeftyd ongeveer sewentien jaar was. ‘n Adolesent van tagtig, het hy homself op sy tagtigste verjaardag genoem.

Een van die mooistes wat ek onlangs ontdek het was die tonteldoos. Ons het almal op skool geleer van die tonteldoos. Dit was ‘n dosie wat ons voorouers gebruik het om vuur mee te maak. In die dosie was brandbare materiaal, ‘n vuursteen en ‘n yster ringetjie. Deur die ringetjie teen die vuursteen te skraap kon jy vonke veroorsaak waarmee die brandbare materiaal begin gloei. Deur versigtig daarop te blaas kon jy die spul laat brand. Eintlik die voorganger van die vuurhoutjieboksie. Ek kan my nog goed die beeld herinner wat ek gehad het van die eensame boeresoldaat wat in die aand sy tonteldoos uit sy saalsak haal en dan ‘n klein vuurtjie aanmekaarskraap om koffie te maak en warm te bly.

Die brandbare materiaal in die tonteldoos is “tondel” genoem. Vandaar die naam tonteldoos. (Oud nederlands: Tondeldoos)

Oral in Europa groei ‘n soort boomswam, tonderswam genoem. Die swam groei horisontaal teen die stamme van bome en steek soos ‘n platformpie uit van die boomstam. Dit het ‘n gryserige kleur en harde bros tekstuur. Deur ‘n chemiese proses breek die swam die boom se houtvesels af en herproduseer dit om die harde tekstuur te vorm.

As ‘n tonderswam fyngemaal word kry jy ‘n hoogs vlambare grys poeier. Dit is presies die poeier wat in die outydse tonteldose gebruik was as brandbare materiaal. En dit is ook waar die naam tondeldoos (Afr: tonteldoos) sy oorsprong het; Van die bekende Europese tonderswam wat vandag nog aan elke tweede boom in die bos groei.

Nog ‘n interessante weetjie oor die tonderswam is dat die oudste menslike mummie wat ooit in Europa gevind is, Ötzi, uit die Italiaanse Ötztahler Alpe, tonderswam en vuursteen by hom gehad het. Ötzti het volgens berekeninge so 5000 jaar gelede al sy vuurtjies in die Alpe gemaak.

• Turkye het die Nederlandse ambassade in Ankara om opheldering gevra oor die regeerakkoord tussen die politieke partye VVD en CDA en spesifiek oor die gedoogakkoord wat die twee partye gesluit het met die PVV van Geert Wilders. Die Turkse regering wil weet tot watter mate die standpunte van Geert Wilders ooreenkom met die van die regering. Ook het Turkye opheldering gevra oor die inburgeringsplig vir onder andere Turke in Nederland. ‘n Regbank in Rotterdam het bepaal dat die inburgeringsplig in stryd is met die assosiasieverdrag tussen Turkye en die EU. Met die ondertekining van die assosiasieverdrag word algemeen aanvaar dat Turkye by die EU hoort. En vir immigrante uit ander EU-lande geld geen inburgeringsplig nie.

• Nederlandse F16 vegvliegtuie het bo die Noordsee twee Russiese langafstand-bomwerpers onderskep.Die Russiese TU-95 MS bomwerpers is ‘n tyd lank deur die F16′s begelei en het eindelik die Nederlandse lugruim verlaat. Dit is die tweede keer in minder as ‘n maand dat Russiese langafstand-bomwerpers die Europese lugruim binnedring. Waarom die Russiese vliegtuie in die Nederlandse lugruim gevlieg het is onduidelik. Hulle mag wel deur die Nederlandse lugruim vlieg, maar is gevolg deur die F16′s omdat geen radiokontak met die bomwerpers verkry kon word nie.

• Die Nederlandse pensioenstelsel is die “beste” in die wêreld. Dit blyk uit ‘n jaarlikse ondersoek van die Universiteit van Melbourne en pensioen-adviseur Mercer. Nederland voer die lys al jare aan. Dit kom onder meer omdat nege van die tien werkende mense in Nederland pensioen opbou. Buitendien het Nederland relatief baie spaargeld. Nederlandse pensioenfondse beheer altesaam 700 miljard euro. Die ondersoekers ervaar as positief dat die pensioenfondese deur die Nederlandse sentrale Bank gedwing word om maatreëls te neem om hul dekkingsvlakke op peil te hou. Op die tweede en derde plek in die ranglys staan Switserland en Swede. Van die veertien lande wat aan die ondersoek onderwerp is staan Duitsland, Japan en China onder aan.

• Vyf bouers het ernstige beserings opgedoen toe ‘n deel van die nuwe parkeergarage waaraan hulle gewerk het ingestort het.Die parkeergarage het ingestort omdat die tydelike steune gebreek het. Die steune word gebruik om die struktuur te ondersteun terwyl daar gebou word. Terwyl hulle besig was om beton te stort op een van die vloere het twee verdiepings van die konstruksie ingestort. Die vyf beseerde bouers het op die eerste verdieping reg onder die stortwerksaamhede gestaan. Tien geboue wat om die ingestorte parkeergarage staan is uit voorsorg ook ontruim. Die woon- en winkeltoring waarvan die nuwe parkeergarage deel uitmaak staan langs die Bijenkorf in die sentrum van Rotterdam. Die sogenaamde B-toring moet uiteindelik sewentig verdiepings hoog word.

• Polisieduikers het die liggaam van die veerbootkaptein gevind wat in die Amsterdam-Rijnkanaal deur ‘n Duiste vragskip raakgevaar is. Dit betref ‘n voetgangersveerboot waar op die oomblik van die botsing geen passasiers op was nie. Die kaptein was ‘n 56-jarige man uit Nieuwegein. Die polisie en brandweer het byna ‘n hele dag lank na die liggaam gesoek. Hy was ongeveer 07:00 op pad om sy eerste passasiers op te laai toe die ongeluk gebeur het. Die man was ‘n ervare kaptein en het al twee jaar lank op die spesifieke veerboot gevaar. Die ongeluk het plaasgevind by Nieuwer ter AA naby Utrecht.

• By die sokkerstadium Feyenoord in Rotterdam het ‘n groep van ‘n paar honderd ondersteuners die spelersbus opgewag by sy terugkeer uit Eindhoven. Die ondersteuners was kwaad oor die 10-0 nederlaag wat Feyenoord gely het teen PSV uit Eindhoven. ‘n Kameraman is geskop en die video’s uit sy kamera verwyder. Die afrigter van die span, Mario Been, staan onder groot druk om te bedank. Feyenoord presteer al die hele jaar sleg en staan na tien wedstryde in die kompetisie op die vyftiende plek met maar 8 punte. Been het ‘n kort gesprek gehou met ‘n afvaardiging van die ondersteuners. Na die gesprek het die ondersteuners sonder probleme vertrek.